25 maart 2021 Vught

Drie ‘gevangenen’ voor het prikkeldraad en de wachttoren (Foto: Hans Suijs)

Op deze ochtend zijn vijf actrices (van de 26), de regisseur Peter Meijer en Fotograaf Frances met mij te gast in het wegens corona gesloten Nationaal Monument Kamp Vught. De bedoeling is om op verschillende plaatsen in het Kamp foto’s te maken, die bij de werving van sponsorgelden gebruikt kunnen worden.

Vier actrices in het nu ‘spic & span’ schone waslokaal. (Foto: Hans Suijs)

De omgeving inspireerde. Het was een soort herkenning, terwijl toch geen van de actrices ooit een kamp vanbinnen had ervaren. Binnen vijf minuten zaten ze in hun rol van het toneelstuk “Overleven is herinneren”.

De vijf actrices in de slaapbarak. (Foto: Hans Suijs)

De foto’s tonen een schone barak en een vrijwel lege slaapzaal. Het rook er nu fris en de zon scheen. De bittere werkelijkheid ruim driekwart eeuw eerder was totaal anders.

In de barak bij de warme kachel (Foto: Hans Suijs)

Een barak bestond meestal uit twee identieke delen waar 250 vrouwen per deel werden ondergebracht. In het eetgedeelte was een kacheltje. In de slaapzaal geen verwarming. In München waren de ramen voortdurend weggeblazen door de bombardementen.

Alsof ze trots Ravensbrück binnenmarcheren. Dit is een onderdeel van het theaterstuk (Foto Hans Suijs).

De vrouwen waren onderling zeer solidair en bij de staking en de dodenmars behoorlijk zelfverzekerd. Je moet het lef maar hebben om te gaan staken. Maar het alternatief bij het rantsoen dat ze kregen was letterlijk doodgaan van de honger. Voor de foto’s moesten ze daarom telkens een andere emotie uitstralen.

Het kamp (links van het prikkeldraad en buiten beeld), een gracht en de wachttorens (rechts). (Foto: Hans Suijs)

Er zijn meer korte verhaaltjes. Deze zijn terug te vinden in Blog Archief.