Ongeveer 25 jaar na de bevrijding van Dachau (1970) is er een feestelijke bijeenkomst van de vrouwen van het Agfacommando. Ter herdenking van 25 jaar bevrijding zijn ook Amerikaanse soldaten van de Rainbow divisie uitgenodigd. Vermoedelijk is het een Dachau-herdenking in de Rai. De hiervoor genoemde Joodse Bill Walsh, die het een kwart eeuw geleden zo moeilijk had en uit zijn dak ging, is ook van de partij. Evenals zijn oorlogskameraad Sidney Shafner. Tijdens het diner worden handtekeningen gezet op een kaart.
De naam van William Walsh prijkt onder naam van mijn tante C Velthuizen-Suijs, het ‘pastoorke’. Daarvoor de naam van Grada van Horen, de ‘kapelaan’, gehuwd met Had Reinders. Er zijn nog meer namen te herkennen. Helemaal onderaan Willemijn van Petroff-van Gurp, die op 7 november 2020 honderd-en-twee jaar oud is geworden.
William Walsh, een Joodse bevrijder van het hoofdkamp Dachau is door Nederland uitgenodigd om dit moment te gedenken. De bevrijding van het kamp op 29 april 1945 was boordevol emoties.
Ed. Hoornik: Dan begint het: het juichen, het schreeuwen, het huilen. Alles gaat golven. Ik heb een gevoel alsof ik word opgetild. Ik brul. Ik ben terug op de wereld.
Vervolgens loopt de situatie volledig uit de hand. Luitenant Bill Walsh, commandant van de 1e Company van het 157e Infantry regiment van de 45th Infantry Division (de Rainbow Division) is een van de eersten die met zijn groep het kamp via de achterkant binnengaat. Zij zien een dodentrein waarin de stoffelijke resten van 2.310 gevangenen uit Buchenwald liggen. Door de aanblik en de ondragelijke stank van deze hoeveelheid lijken draait hij helemaal door. De eerste vier SS’ers die hij kort daarna tegenkomt, worden in een lege wagon gedreven en gedood. Hierna worden de inmiddels gevangengenomen Duitsers gesplitst in Wehrmachtsoldaten en SS’ers. De laatste groep wordt naar een plaats gestuurd waar eerder kolen lagen opgeslagen en met een mitrailleur, karabijnen en pistolen omgebracht. Bill Walsh is door het dolle heen en vloekt en huilt en moet door zeven man in bedwang gehouden worden.
Uiteindelijk weet Luitenant Colonel Felix Sparks de moordpartij te stoppen. Het onderzoek dat later naar de incidenten is ingesteld, leidde tot het advies de betrokkenen voor een krijgsraad te verhoren. De pasbenoemde gouverneur van Beieren, generaal George S. Patton, schuift de beschuldigingen echter terzijde.
Terug naar Blog Archief WO2