Door niet in te gaan op mijn voorstel van 29 april 2024 voor een openbaar debat, gevolgd door mistige mails van GroenLinks en tenslotte door hun doodzwijgen daarna, moet ik helaas mijn toevlucht nemen tot het openbaar publiceren op mijn eigen persoonlijke website. Uit de mailwisseling weergegeven op de webpagina Respectloos, trok ik de volgende Conclusies:
Stelling 1: Sandra Brouwer is ONDEMOCRATISCH
Mevrouw Brouwer weet als geen ander dat het weghalen van een gedenksteen uit de gevel van het oude stadhuis van Gouda, een rijksmonument, om een college- én raadsbesluit vraagt. Daarbij zit ze zelf als het ware op de eerste rij om dit democratisch te regelen. In haar bevoorrechte positie als gemeenteraadslid kan ze haar wens middels een motie een duw in de gewenste richting geven. Dat doet ze echter niet.
Waarom niet? Waarschijnlijk schat ze de steun hiervoor erg laag in. Dan maar niet via de democratische weg. Ze gooit haar persoonlijke ergernis over deze gedenksteen over de schutting richting haar raadscollegae en de Goudse burgers. Wij samen moeten haar wens vervullen, anders is ze niet meer onze medeburger die samen met ons aan de 4 mei herdenking wil deelnemen. Zolang die steen in de muur zit zal ze wegblijven. We zullen de komende jaren haar volgen en zien of ze dit dreigement ook waar maakt of een smoes gaat verzinnen om er toch weer bij te komen.
Stelling 2: De GroenLinks fractie van Gouda is voor een groot deel ook ONDEMOCRATISCH, maar zeker ook LAF
Mevrouw Claire Philips, de fractievoorzitter heeft ruim de gelegenheid gehad om aan te geven waar ze het wel en waar ze het met de uitlatingen van mevrouw Brouwer NIET eens is. Ze laat zelfs na meerdere expliciete vragen te beantwoorden en creëert zo een beeld dat je rustig een spagaat kunt noemen: Ze herdenkt op 4 mei 2024 samen met andere raadsleden van GroenLinks WEL de Goudse slachtoffers, maar neemt geen afstand van een deel van de uitspraken van mevrouw Brouwer. Sterker nog ze verdedigt zelfs haar ideologie volledig.
Evenmin behandelt ze mijn klacht of wijst deze af.
Stelling 3: Frans Timmermans wil er niet bij betrokken worden en schuift het af.
Frans Timmermans schuift mijn mail aan hem opzij en laat een politiek assistent een nietszeggend mailtje sturen. Het klinkt als daar ga ik mijn vingers niet aan branden, ofwel laat de fractie in Gouda het zelf maar oplossen. Dus ook een beetje laf.
Stelling 4: Mevrouw Brouwer en mevrouw Philips zijn daarnaast zeker ook ONFATSOENLIJK
Mevrouw Brouwer zet in haar artikel van 26 april de deur wagenwijd open voor een open dialoog. Ik maak deze uitnodiging concreet door haar op 29 april uit te dagen tot een openbaar debat tussen haar en mij.
Mevrouw Philips trekt het initiatief naar zich toe (damagecontrol) door het om te draaien en doet daarna net of zij mij (als eerste) altijd heeft uitgenodigd.
Waarom? Dan kan ze randvoorwaarden, die haar beter uitkomen, aan het gesprek stellen.. Dus: geen openbaarheid, alleen over mijn reactie praten en niet over het stuk van mevrouw Brouwer. Niet louter een dialoog met Brouwer, maar ook met haar erbij.
Vervolgens wordt daar een schimmig spel omheen gemaakt. Geen antwoorden op expliciete vragen. Vermijden van het woord openbaar, etc. Mijn stellige vermoeden is dat mevrouw Brouwer het gesprek niet aandurft en dat mevrouw Philips er een groot politiek gevaar in ziet zitten. Zij trekt niet voor niets de dialoog naar zich toe door het in een achterkamertje welliswaar op neutraal terrein te willen laten plaatsvinden. Bovendien is zij daar ook bij aanwezig en zal naar mijn inschatting waarschijnlijk voornamelijk het woord voeren. Het grootste gevaar in de ogen van beiden is de openbaarheid.
Vervolgens wordt op mijn mails wekenlang niet gereageerd. Het moet doodgezwegen worden. De bui moet overwaaien. Stuur je een reminder met een verzoek om fatsoenshalve wel even te reageren, dan komt er een JIJ-Bak terug over fatsoen. Die slaat overigens nergens op en haar verzoek om openbaarmaking van mijn mailwisseling met andere fractievoorzitters, is ook nog eens strijdig met de privacyregelgeving. Daarna volgt wederom weken niet reageren. Goede manieren ontbreken dus. Over eigen misvattingen trek je een mist op en daarna vooral niets meer van je laten horen!
Stelling 5: Mevrouw Brouwer koos bewust voor OPHEF.
Met haar artikel (en mogelijk ook haar voorafgaande artikelen) koos ze bewust voor de methode ophef. Een methode die vooral aandacht moet trekken. Liefst ook aanhang moet creëren. Indien nodig een rellerige sfeer scheppen, waarin je mooi met het grootste gelijk aan je zijde de UNDERDOG kunt spelen.
Heeft mevrouw Brouwer dan nergens gelijk?
Zeker wel. Vele nadelige effecten van het koloniale tijdperk worden wel degelijk ook door mij erkend. Dat de Indonesiërs hun onafhankelijkheid bevochten, was hun goed recht. Dat het oorlogsrecht werd geschonden door Nederland is ook aantoonbaar. In iedere oorlog wordt veelal aan beide zijden niet volgens het oorlogsrecht gehandeld. Voor zover mij bekend heeft Nederland daarin de grootste rol gehad
Maar daar gaat het herdenken op 4 mei niet over!
Het accent ligt op 4 mei bij de slachtoffers. Mensen die door oorlogsgeweld zijn omgekomen. Door Nederlands daderschap erbij te betrekken ondermijn je het doel van die avond. De vrijheid van meningsuiting is in Nederland gelukkig zeer groot, maar de grens loopt tot waar het anderen schade toebrengt. Niet alles mag gezegd worden. Dat mevrouw Brouwer dat toch deed, werd door de gemeenteraad in grote meerderheid bekritiseerd.
Samengevat
De GroenLinks aanpak gebruikt hier de methodes van radicale stromingen door de eeuwen heen. Extreem rechts (FvD) gebruikt ze regelmatig en geradicaliseerde personen bij (Groen)links nu dus ook. In mijn ogen vormen zij allen links of rechts hiermee een gevaar voor uitholling van de democratie. Dat gebeurde eerder en daardoor kon de Tweede Wereldoorlog ontstaan, die we overigens beter moeten herdenken. We moeten immers waakzaam blijven.
Het is verwerpelijk om: Een rel te veroorzaken en wegduiken. Vuurtje aansteken en wegvluchten. Het niet openstaan voor een andere mening. Het eigen standpunt hautain als het grootste gelijk presenteren. Het Niet in het openbaar willen discussiëren op basis van gelijkwaardigheid (inclusie).
Maar GroenLinks gaat juist opzettelijk op andermans tenen staan. Het moet immers pijn doen bij de ander. Wees er maar trots op!
Hans Suijs
Uw reacties worden (soms ingekort) weergegeven op een aparte webpagina Reacties.