29 april 1945 Stammlager Dachau (fragmenten uit Samen eervol overleefd)
De bevrijding van het kamp door de 45ste Infanterie Divisie (de Rainbow Divisie) van de Amerikanen. Luitenant Colonel Felix Sparks: De aanvankelijke schok wordt al ervaren voor het betreden van het kamp. Het eerste bewijs van de verschrikkingen is een rij van ongeveer veertig treinwagons vlak bij de kampingang. Elke wagon is beladen met uitgemergelde lijken…
Vervolgens loopt de situatie volledig uit de hand. Luitenant Bill Walsh, commandant van de 1e Company van het 157e Infanterie regiment van deze divisie is een van de eersten die met zijn groep het kamp via de achterkant binnengaan. Zij zien als eersten deze dodentrein waarin de stoffelijke resten van 2.310 gevangenen uit Buchenwald liggen. Door de aanblik en de ondragelijke stank van deze hoeveelheid lijken draait hij helemaal door. De eerste vier SS’ers die hij kort daarna tegenkomt, worden in een lege wagon gedreven en gedood. Hierna worden de inmiddels gevangengenomen Duitsers gesplitst in Wehrmachtsoldaten en SS’ers. De laatste groep wordt naar een plaats gestuurd waar eerder kolen lagen opgeslagen en met een mitrailleur, karabijnen en pistolen omgebracht. Bill Walsh is door het dolle heen en vloekt en huilt en moet door zeven man in bedwang gehouden worden
Uiteindelijk weet Luitenant Colonel Felix Sparks de moordpartij te stoppen door met zijn pistool in de lucht te schieten. Hoewel het doden van gevangenen een oorlogsmisdrijf is en voor een krijgsraad moet worden gebracht, weigert Generaal Patton dat te doen.
Terug naar Blog Archief WO2