4 mei 1945 Föhrenwald (fragmenten uit Samen eervol overleefd)
Föhrenwald was aan het eind van de oorlog een dorp voor Duitse arbeiders. Vanaf 4 mei 1945 werd het door de Amerikanen gevorderd voor de 500 gevangenen. Het waren Nederlandse en Poolse voormalige gevangenen). Daarna werd het gebruikt voor de huisvesting van Joodse voormalige gevangenen.
Kiky Heinsius: Op 4 mei worden de vrouwen naar een leeg werkkamp in Föhrenwald overgebracht. Wij zijn daar vrij om te gaan en te staan waar wij willen, behalve ’s nachts.
Tiny Boosman: Het Lager bestaat uit kleine huisjes die centraal verwarmd kunnen worden en elk pIaats bieden aan ongeveer elf personen. Beneden is een halletje, een zitkamer, een washok met: vijf fonteinen, de kachel, een wc en een schuilkeIder. Boven is een klein portaaltje met een slaapkamer voor acht personen en beneden is nog een slaapkamer voor zes.
Carla Gastkemper: Ik heb er de goedkoopste vakantie van mijn leven. Ik lig de hele dag op een eiland in de rivier in de warme bijna Zwitserse zon aan de Isar. Zodat ik poepbruin word.
5 mei 1945 Föhrenwald (fragmenten uit Samen eervol overleefd)
Tiny Boosman: Nu gaan we een beetje op verkenning uit, de omgeving is meer dan mooi en meestal kruipen we door het prikkeldraad en gaan bij de Isar in de zon liggen. Het eten is vooral de eerste dagen heel erg lekker. Medisch toezicht is er nog niet en dat wordt, vooral voor diegenen onder ons die er het slechtst aan toe zijn, gevaarlijk want in plaats van voorzichtige en geleidelijke vermeerdering van het voedsel na onze lange hongerperiode, kregen we de eerste dag gebakken Iever!
Tot overmaat van ramp komen op de vijfde mei een aantal Amerikaanse officieren in ons huisje te gast om de bevrijding van Europa te vieren en brengen de heerlijkste dingen voor ons mee. Wij, als gastvrouwen, hebben alleen ons pas gekregen Rode-Kruispakket (ditmaal van het Zwitserse Rode Kruis) om onze gasten aan te bieden, maar zij komen met heerlijk klaargemaakte boterhammen, schalen voI blokjes kaas, zelf bereide slaatjes en flessen wijn aansjouwen. De wijn is afkomstig van Hitlers wijnkelder in Berchtesgaden. Het smaakt allemaal wel heerlijk, maar de meesten van ons moeten het bezuren, onder andere ik. We krijgen vreselijk oedeem en flinke koorts. Voor ons is het ineens uit met de eterij, we hebben ons in onze onwetendheid bijna dood gegeten. De Amerikanen bereiken het tegenovergestelde van wat ze bereiken willen, maar aangezien er nog geen medisch toezicht is, kan niemand het helpen. Het eten is zo lekker en we hebben zo’n honger!
In Gouda 2020: We willen vrij zijn, maar hebben gekozen dat toch even niet te willen. Het Outbreak Management Team (OMT) adviseert om voorlopig niet uit huis te breken.
In Dachau 1944-1945 was er geen OMT en was er geen sprake van vrijwillig binnenblijven. Maar gelukkig zorgde een geallieerde actie ervoor dat de vrouwen wel eerder naar buiten mochten, bijna een week vóór de bevrijding in Nederland werden ze bevrijd. Onze onvrijheid van nu is zelfs af en toe feestelijk en het weer is net zo mooi als in mei 1945 aan de Isar..
Terug naar Blog Archief WO2