WO2 Oudjaar

31 december 1944 München-Giesing (fragmenten uit Samen eervol overleefd)

Tiny Boosman: Voor de oudejaarsavond hebben we allen steeds wat gespaard en nog wat extra jam en aardappelen gekregen. Hiervan worden de meest fan­tastische gerechten gemaakt. We breken de bedden af en maken daar een tafel van, schrijven prachtige menu’s. Papier en dergelijke gappen we in de fabriek en we maken tafelversieringen van zilverpapier. Verschillende vrouwen dragen wat voor en daar wij een danseres in ons midden hebben, geeft die van haar kunst ook iets ten beste. Het is een onderonsje van ons flatje en ook de andere groepjes hebben meestal iets dergelijks gedaan. Het geheel is werkelijk een aardige prestatie geworden maar na afloop van ons diner, waar we zo voor gehongerd hebben, hebben we honger. Water is nu eenmaal een onvermijdelijk hoofdbestanddeel geweest.

Kiky Heinsius: In onze woning bestaat weinig animo om oudejaarsavond te vieren. Toch kan ik er niet toe komen om net als de anderen vroeg naar bed te gaan. (..) Ik trek mijn mantel aan en dwaal in m’n eentje wat rond door het blok. In sommige woningen brandt nog licht en zitten wat vrouwen bij elkaar. Hier en daar ga ik even naar binnen, maar ik voel me een beetje als een indringer en daarom ga ik (..) ten slotte terug naar onze woning. Daar is iedereen in diepe rust. Om niet te storen ga ik naar het toilet, doe het raam open en ga op de bril van de wc zitten. Buiten is het doodstil en in de huisjes van de volkstuinen brandt nog maar hier en daar een lichtje. Starend in de don­kere nacht, mijn gedachten bij de familie thuis in Amsterdam, wacht ik op gelui­den van buiten die me vertellen zullen dat het nieuwe jaar begonnen is. Het jaar dat ons de zo lang verwachte bevrijding moet brengen.

31 december eind jaren veertig ‘s-Hertogenbosch

Hans Suijs: Al vroeg in de ochtend feliciteren wij onze moeder met haar verjaardag. Tante Jos en Oom Leo zijn daarbij, want die wonen ook met ons in het ouderlijk huis van de twee zussen in de binnenstad. Hun vader, mijn opa, is kort tevoren overleden. In de ochtend komen de eerste gasten, maar in de middag wordt het pas echt gezellig. Alles is nog ‘op de bon’, maar alles wordt gedeeld. Ineens is er groot feest wanneer een van de verzetsvrienden met een kruik jenever als cadeau komt binnenvallen. Die gaat open en met kleine zuinige teugjes uit kleine borrelglaasjes wordt er echt feest gevierd. Oudjaar is altijd een drukke dag gebleven tot aan haar overlijden. Ongeveer 60 bezoekers per verjaardag was normaal en pas tegen tienen in de avond verdween de laatste…..

Op haar 77e verjaardag werd zij plotseling ziek en ging per ambulance naar het ziekenhuis. Daar is zij pas weken later overleden.